MADDISH

نه تو خوبی!

2009-01-22T00:45:00.004+03:30

وقتی میخوای که زندگیت رنگی بگیره باید دل بدی.

قبول، جنگ جالبه ولی زمانی که واقعا برای هدفی بجنگی

نه برای اینکه بفهمونی " میدونی جنگ چیه"

نه، تو خوبی!!

2008-07-26T20:57:00.002+04:30

ساده، ساده دلم ميخواد
تنم نياز داره به اين رطوبت
مفلوک اين درختم
ساده، ساده جنب و جوش ذرات معلق آب رو
مه رو
خنکی مه روی پوستم
خاطرات عشق بازی
بنفش،بنفش
نه تند نه کند ولی مداوم
آرومم آرومم

2008-07-14T07:53:00.000+04:30

مگه باقی عمر چندتا بهاره، باقی موندشم مختصری نيست

تمرکز من

2008-01-28T01:48:00.000+03:30

جمله های کوتاه، شيطنت های شبانه

تصورات دست نيافتنی، خيالات سکسی

سفر زنجان، نفرت بی اساس

زندگی پر حادثه

سانسور خود

آه، بغل کردن سرد
قورت دادن کلمات

نياز به تنهايی

نياز به تو

بی محلی بی دليل

معذب بودن تو از نگاه من

اين تازه وارد بی آزار

ترس از صحبت با من

مادر سر حال، مادر بيچاره
ترک رفقا ، نگاه غم دار

کاکتوس زيبای يک ساله

مرد 21 ساله ی ژنده پوش

يک سال، 5 روز کم است

2008-01-15T22:54:00.000+03:30

مزاحمان هميشه در صحنه !
گرفتاريهای بی پايان روزمره.
دوستانی که بر ايما و اشاره فهم ندارند
اين مادر که سحرخيزست و سالهاست نگران من
من هم درد دارم و از پس لرزه ی تصميماتم هراسان شدم و تاب بی محلی ندارم
افزون تر در تفکرم، به يادم و به آمدن زمستان دلگرم.
ديگران مجسمه، تابلو، اثر خلق ميکنند، من نشخار
نينای من،نينای عزيزم که خودم ميدونم چه قدر دلم تنگ شده براش
بقض ندارم، ترکيده
اميدوار به کسانی چنگ ميانداختم.
حيله گرانه از خودم دزديدم
ايده های کودکيم از يکتا بودن
شاد بودن و شاد کردن بخشی از نمايشم بود

پیتیکو ! پیتیکو ! زندگی

2007-01-20T03:53:00.000+03:30

باری، باز هم روزهای مشقت بار امّا شادی آور پی در پی سپری
ميشوند، روزهايی سرشار از نگرانيها، پيروزيهای کوچک و مصيبتهای
کوچکی که غالبا ما را از توجه به گامهای بزرگ و کشفهای بزرگی
که تا مدتها بعد در زندگی ما اثر می گذارد باز ميدارد. و
مانند گذشته در طول اين روزهای پر کار و بيشتر در طول
شبهای آرام آن، انديشه ها تبلور می يابند؛ انديشه هايی
را که در طول روز از ذهنمان ميگذرد با دقت جمعبندی ميکنيم
و بدين ترتيب خطوط فريبنده و شکننده ی آينده قابل لمس می شود

لیست اعتماد به نفس

2006-12-21T01:42:00.000+03:30

ديروز کلی کار مثبت کردم .تازه دارم جون ميگيرم البته سعی ميکنم

کلی شاگرد درس دادم

ناهار درست کردم

دو تا cd از استفان ميکوس گوش کردم البته برا بار دوم, محشره

کافه رفتم و بسيار دوست ديدم و يه آدم بی نظير که تازه اومده از اتريش

خبره اومدنه آرمن رو گرفتم

چهل صفحه از کتاب دوستداشتنی جديدی رو جلو رفتم به اسم داستان پداگوژيکی

موقع برگشتن به خونه با 2 آدم فوق العاده تابلو توقف ممنوع دزديدم

کلی تو اينترنت کندو کاو کردم

متن کارمينا برونا اثر کارل ارف رو خوندم

جزوه تاريخ دوره کردم

هه هه، ساز هم زدم اينو مثلاً بايد اول ميگفتم

از اون مهمتر با يه رفيق معاشرت کردم

خوبه برا ديروزم بسه دو ساعت از امروز گذشته و من فرانسه غليظی نوش جان ميکنم

و در حساب کتابم که کی ميتونم چشم ببندم

اگه پست مسخره ای به نظرت اومد شاکی نشو اينارو ليست کرده بودم تا ارزش خودم رو بيشتر بدونم!!! پسر روز بدی نبوده خودمم در عجبم

به سلامتی

''The Flower Of Carnage''

2006-11-04T02:41:00.000+03:30

رو اگه ديده باشي ميفهمي چي ميگم Kill Bill

خاطره ها دارم با اين آهنگ روزهاي آرامشم يادمه

Meiko Kaji - ''The Flower Of Carnage''

Shindeita
Asa ni
Tomorai no
Yuki ga furu

Hagure inu no
Touboe
Geta no
Otokishimu

Iin na naomosa
Mitsumete aruku
Yami wo dakishimeru
Janomeno kasa hitotsu

Inochi no michi wo
Yuku onna
Namida wa tooni
Sutemashita

Furimuita
Kawa ni
Toozakaru
Tabinohima

Itteta tsuru wa
Ugokasu
Naita
Ame to kaze

Kieta mizu mo ni
Hotsure ga miutsushi
Namida sae misenai
Janomeno kasa hitotsu

Urami no michi wo
Yuku onna
Kokoro wa tooni
Sutemashita

Giri mo nasake mo
Namida mo yume no
Kinou mo ashita mo
Henno nai kotoba

Urami no kawa ni
Mi wo yudanete
Honma wa tooni
Sutemashita

The Blue Cafe

2006-11-04T02:23:00.000+03:30

اينم واسه خودم و دوستاي كافه رو . يه آهنگ خوب

Chris Rea - The Blue Cafe

My world is miles of endless roads
That leaves a trail of broken dreams
Where have you been
I hear you say?
I will meet you at the Blue Cafe
Because, this is where the one who knows
Meets the one who does not care
The cards of fate
The older shows
To the younger one, who dares to take
The chance of no return

Where have you been?
Where are you going to?
I want to know what is new
I want to go with you
What have you seen?
What do you know that is new?
Where are you going to?
Because I want to go with you

So meet me down at the Blue Cafe

The cost is great, the price is high
Take all you know, and say goodbye
Your innocence, inexperience
Mean nothing now

Because, this is where the one who knows
Meets the one that does not care
Where have you been?
I hear you sayI'll meet you at the Blue Cafe

يه روزي اسمم تيستو بود

2006-10-28T01:52:00.001+03:30

عقربه ی سرعت سنج روی 110. اشکهاش سرازير شده . صدايی ازش در نمياد. هر چند وقت يه بار
جمله ای برای همراهی ميگه، کوک صداش هم کوک آوازه ولی ميلرزه ، کمی ميلرزه. از شدت بغض
پاشو رو پدال گاز بيشتر فشار ميده. عقربه ی سرعت سنج روی 125. چشماشو از جاده بر
نميداشت و تو همون حال با آستينش اشکاشو پاک ميکنه و ميگه: ازت ممنونم اين بهترين هديه ای
بود که ميتونستی بهم بدی
يه کم برگرديم عقب، ساعت 4 صبح. آماده ميشم برای رفتن به يه جای دور . از بين 10000 سي-دي يه
دونه بر داشتم ، چه تصادفی
ادامه ميده : اينجاش رو

و ميخونه: تا چش به هم بذاری

ميبينی که سر نداری

کله پا شدی تو زندون

نه سر داری نه سنگدون

بعد صدای ضبط رو کم ميکنه و ميگه : اينه سرگرمی ،اينه ياد دادن امنيت ، اين يعنی خلاقيت ، اين يعنی هنر
الان که به حرفاش فکر ميکنم ياد بچگی خودم ميافتم : رنگين کمان-توکايی در قفس-داستانهای
عجيب و غريب بابا که هزار بار برام تعريف کرده بود- تن تن و ميلو-تيستو سبز انگشتی-ماهی سياه
کوچولو-آهو و پرنده ها-کوه های سفيد-کودک سرباز دريا-هنس کوچولو-درخت سايه گستر-قصه
طوقی-گمشده لب دريا ، شازده کوچولو و خيلی های ديگه. آثاری که وقتی بهشون فکر ميکنم
نيشم تا بناگوش باز ميشه ولی يه دفعه لرزی سخت تنم رو تکون ميده. فکر کن چه آدمايی
اينارو نوشتن: ثمين باغچه بان، يانوش کورچاک، بهرنگ، نيما يوشيج، سنت اگزوپری، چه
ميدونم سياوش کسرايی يا حتی (حقيقت و مرد دانا) نوشته ی بهرام بيضايی. اصلا تو تصور
آدم نميگنجه که چه کتابهايی ميخونده يا براش ميخوندن و يا حتی داشته
معمولا وقتی به کتابفروشی ميرم به غير از بخش های مديريت، آشپزی، موسيقی، روانشناسی يه
سر هم به بخش کودک ميزنم، با عرض شرمندگی افتضاحه، بيشتر برای رفع اسهال به درد ميخوره .من
سنی ندارم ولی تشخيص ميدم که اگه بچه ی من اين مزخرفاتو بشنوه
بايد از 2 سالگی ببرمش پيش روانپزشک. تو بگو يه کم محبت تو کتابا باشه .وقتی نگا ميکنم
که اين رفيق من که واسه خودش خرس گنده ايه چه جوری
از حفظ داستانی رو که تو 5 سالگی شنيده ميخونه و
کلی خاطره ی جورواجور ازش داره يا اون يکی که وقتی بهش سلام ميکنی بادی به قبقب ميندازه و
ميگه: ( چه لقب مسخره اي) و هر چی حرف ميزنه ديالوگ کارتون هاست با
دوبله های قديمی، به خودم ميگم: بايد کاری کرد
خلاصه، صحبت از داستان خروس زری ، پيرهن پری نوشته ی احمد شاملو بود
که ما آدم بزرگای به ظاهر روشنفکر چه طوری تو کافه سر يه ميز که بيشتر
به يه زير سيگاری پهن شبيهه نقدش ميکنيم..تازه کلی از کلمه های همين داستان رو شايد ندونيم يعنی چی

فکر ميکنم اگه هيچی هم ننوشته بود سپيد يا نو
اين داستان رو نوشت و اونو نوار کرد، که دل من و شماها رو شاد کنه و چيز يادمون بده
حالا رفيق من ، اگه روزی روزگاری 800 تومان پول تو کيف پولت
داشتی و تونستی يه جيب تو لباست خالی کنی يه سر برو چند تا
نوار فروشی و با پيگيری ايرانی پسندت نوار خروس زری ، پيرهن پری نوشته ی احمد شاملو
رو پيدا کن، بخرش و بزار تو جيبت تا شايد اگه يه موقع دلت گرفت، بشينی و بهش گوش بدی
تا حسابی لجت بگيره و از اين پيچيدگيت دست بر داری، گمون کنم کار ساز باشه و حالتم بهتر کنه
من هم لينک گوش دادن به نوار رو ميزارم
فايل کتابشم آپلود کردم
راستی ممنونم از رفيقم که منو ياد بچگيم انداخت، آدم فوق العاده ايه فراموشش نميکنم

داستان خروس زري پيرهن پري <<<>

شنيدن داستان خروس زري پيرهن پري <<<

All The Same

2006-10-24T14:20:00.000+03:30

با اينكه از رفيقم اجازشو نگرفتم لينكشو ميزارم . فكر ميكنم اونقد اعتبار پيشش دارم ناراحت نشه

حتما كليپ رو ببينيد تاريخ 23 اكتبر

23 October

O!

2006-10-02T18:12:00.000+03:30

چه زيباست! تنهايي ...
نه تجاوزي و نه رنجشي
ديگران تو را به خود وا نهاده اند
و تو نيز خلوت ديگران را به هم نميزني

نور زرد

2006-09-30T11:13:00.001+03:30

کلافه ام از نور زرد. در خانه ای به ظاهر شمالی اتاقی دارم در واقع جنوبی که از روح و طبيعت خاليست
به حياط خلوتی پنجره دارد که من به خاطر چشم مردم آن را بسته ام با ملحفه ای سفيد که حالم را به هم ميزند
تحمل پرده را هم ندارم. اين ملحفه که نميدونم زير خواب چند نفر بوده حکم ديوار دارد برايم
هيچ وقت به فکر کنار زدن اون نيفتادم اتاقم عاری از هر نوری است و نور زرد کلافه ام کرده
مثلا برای نور بيشتر و زنده تر و در حقيقت برای خود آزاری بيشتر يه دويست وات مات آتش زدم تا
همه زندگی من مصنوعی تر جلوه کند
آخ در حسرت نور خورشيدم که رنگ سازم را ببينم
در اتاقم شايد نه ، انباريم پياز و هويج هم پژمرده ميشود. نور زرد سلولهای پوست رو می بنده
و به آدميزاده اکسيژن نميرسه
امروز شاهد جنگی وحشيانه ميان نور زرد و يک آندانته از باخ بودم
تو هم اگه بودی توهم ميزدی. اشکال فرکتال رنگی رقصان ميديدی که نور زرد را ميخوردند و باز در ميان سکوت
چنگ يا دولاچنگی ، زرد حکمفرما ميشد
داشتم بالا مياوردم.تجسم کن اگه يه ليوان شير پر چرب رو با چند نخ سيگار بهمن تجربه كني
ها چه حالی داری ؟ بگو
يا اگه يه روزی بشه که کافه نادری با کنج شريک بشه اون وقت کافه گلاسه نادری بخوری و يه
قلپ ، تلخ قهوه ی داغ کنج.
تاب نياوردم و بيرون زدم چشمم فرکتال ميخواست ولی زرد ميديد . از اين بی عدالتی
بيرون هيچ چيز نمی ديدم

‍‍Commit Suicide

2006-09-12T21:11:00.000+03:30

Only very few people live.
99.9% of people only slowly commit suicide.

Power

2006-09-12T21:06:00.000+03:30

You need power only to do something harmful.
Otherwise love is enough , compassion is enough.

بايد

2006-08-30T02:08:00.000+03:30

بشکن طلسم حادثه را ، بشکن
برخيز ، رخش سرکش خود زين کن
اميد نوشداروی تو ، از کيست؟
خويشی که هست مايه مرگ خويش ، بايد شکست جان و تنش
بايد
نميدونم چرا ياد مصدق افتادم ولی دوست داشتم نوشتم
حالا هم من که هيچ ، تو هم اگر جای من بودی ميخوابيدی

HABITS

2006-08-29T07:31:00.000+03:30

OLD HABITS REAPPEAR
FIGHTING THE FEAR TO FEAR
HELL, TIME, HASTE, TERROR, TENSION
LIFE, EATH, WANT
WASTE, MASS DEPRESSION

March Music, Madeigal

Precept, Extraction

and SCALD HEADED

Ha Ha

خیانت

2006-08-27T00:36:00.000+03:30

ای دوست... اين روزها با

هر کسی آشنا ميشوم

آنقدر زود به هم نزديک ميشويم

که با خود

ميگويم : اکنون

وقت خيانت فرا

رسيده

است

فراموشی

2006-08-26T23:46:00.000+03:30

خسته از تمام کلمات دنيا ميآيم
و فراموشی با من
تا اينجا
کنارآخرين حرفها
آخرين قهوه تلخ
آمده است

افکار

2006-08-11T09:29:00.000+03:30

دم فرو بستن به معنای سکوت نیست

شاید سخنی نگویی،شاید هیچ نگویی

اما هزاران فکر در درونت در آمد و شد باشند

جریان مداومی از افکار ، روز و شب در حرکتند

Why?

2006-08-11T01:11:00.000+03:30

Everybody is telling you to keep a low profile.Why?
Such a small life, why keep a low profile?
Jump as high as you can.
Dance as madly as you can.

Leave me alone

2006-08-05T21:03:00.000+03:30

There are things in which a person should

be left alone ; only then can he discover.

If you try to help him , you are crippling him.

Don't try to force anybody to take your help while he can

manage on his own. Don't force anybody to see through

your eyes,when he has eyes. And at least,please,don't place your

spect on anybody's eyes your numbers are different.

You will drive that person blind.